allur bráðnauðsynlegur og viðeigandi ofsi

Einhverntímann í fortíðinni, eftir að AmeríKKKa hafði ákveðið að öllum sem vildu ekki koma með henni í orgíu yrði þá nauðgað, krafsaði Donald Rumsfeld, varnarmálaráðherra A-KKK, á minnisblað um endurbættar aðferðir við gagnaöflun hjá aröbum, þetta: Ég stend í átta tíma á dag. Stundum meira að segja tíu. Afhverju eru arabarnir bara látnir standa í fjóra tíma?

Þetta sagði Rumsfeld vegna þess að hann er spes týpa og notar þessvegna ekki venjulegt skrifborð sem maður situr við, heldur eitthvað sem við myndum kannski kalla púlt. Við þetta nokkurskonar púlt stendur hann daginn inn og út, og fannst þessvegna hálf kjánalegt að arabarnir væru bara látnir standa í fjóra tíma í búrunum sínum. Undir krafsið skrifaði hann svo upphafsstafina sína, D.R, svo að það væri alveg á hreinu að það væri hann sem stæði svona mikið en ekki D. C eða G.W.B.

– – – – –

Nú hlakka ég voðalega mikið til. Jú, til jólanna auðvitað, lengi lifi J.H.C en mest samt, allra allra mest til leiðara Morgunblaðsins, sem birtist á næstu dögum, kannski strax í fyrramálið, eins og mandarína í skó hjá sæmilega stilltu barni,

leiðarans þar sem Davíð Oddsson, stundum nefndur D.O., segir frá því að ekkert finnist honum notalegra í hádeginu í Hádegismóum, ekkert meira slakandi en að loka dyrunum að skrifstofunni, kveikja á Kátu ekkjunni eða óperunni um Ragnheiði biskupsdóttur og borða svo hádegismatinn með rassinum. Og af þeim sökum sé fráleitt að telja -rectal feeding- til pyntinga.

– – – – –  

Þetta er frámunalega vúlgert, ég sem var svo vel upp alin af kúltíveruðu fólki, fólki sem dó næstum þegar það heyrði mig átta ára gamla segja -kúkur- um skipstjórann á Bounty. Svoleiðis var ekki sagt.  En ég sagði það samt, mig langaði að prófa og hann, skipstjórinn var kúkur.
Og í allan dag er mig búið að langa að segja að Davíð Oddsson ætli að skifa leiðara þar sem hann segist borða með rassinum. (Þið sjáið að ég gæti verið vúlgerari).

Nú er ég búin að segja það. Mér finnst það fyndið. Ég er heldur ekki lengur ég; almættið leyfði mér ekki bara að kyssa sig, ég fékk líka að drekka úr spenanum þess; um leið og sólin skein á mig -hlý og þung sem skíragull- og við almættið kysstumst, ég með mínum ósköp venjulega munni og það með sínum útsprungna rósamunni, fékk ég líka að drekka úr svarta spenanum, alla bitru mjólkina, búna til úr þessari vondu veröld, þessu agalega myrkri, þessu undraverða ógeði sem mannleg tilvera er. Þannig að ég er ekki ég, með munninum bæði kyssti ég og saup og varð þá heit af trú og eins vúlger og mig langaði að vera þegar ég var átta.

Og biðst þessvegna fyrir á hverjum degi, takk fyrir að kossinn og sopann, sjáiði sólina þegar hún kemur upp, hvílík dýrð í hæstu hæðum, og sjáiði hvernig myrkrið gerir okkur öll eins og gerir okkur allt mögulegt, biður okkur um að kveikja í sér og skilja ekkert eftir nema ösku.

_torturas_Abu_Ghraib

Auglýsingar

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Breyta )

Tengist við %s